ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΄΄ΠΑΣΚΑΛΙΑ΄΄ ΣΤΗ Ν. ΒΥΣΣΑ

ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΄΄ΠΑΣΚΑΛΙΑ΄΄ ΣΤΗ Ν. ΒΥΣΣΑ

Τη Μεγάλη Πέμπτη γιορτάζουμε τον Μυστικό Δείπνο.

          Η  Μεγάλη Εβδομάδα ήταν τα παλιότερα χρόνια πραγματικά βιωματική για μικρούς και μεγάλους. Κάθε βράδυ , κατά το ηλιοβασίλεμα, η καμπάνα χτυπούσε, καλώντας τους πιστούς στην εκκλησιά. Γυναίκες και παιδιά, κάθε βράδυ, πήγαιναν για να παρακολουθήσουν τις ακολουθίες των Παθών και για να συμπάσχουν με το Χριστό. Η πίστη ήταν άδολη και ανεπιτήδευτη , τόσο από τα παιδιά όσο και από τους μεγάλους. Ήταν τα χρόνια που ακόμα οι σχέσεις των ανθρώπων ήταν πραγματικές, αληθινές, ανθρώπινες. Ο ένας ήξερε για τον άλλον,  ο ένας βοηθούσε τον άλλον, ο ένας συμμετείχε στη χαρά και στη λύπη του άλλου. Τον ιερέα του χωριού, μαζί με το δάσκαλο, τον έβαζαν ένα σκαλοπάτι πιο πάνω στην κοινωνική ιεραρχία, άκουγαν με προσοχή τα λεγόμενά του και τον συμβουλευόταν για τα διάφορα προβλήματά του, εφόσον βέβαια κι αυτός ήταν αντάξιος των περιστάσεων.

΄΄Σαρακουστή΄΄ στη Ν. Βύσσα

Η λαγάνα είναι βασικό έδεσμα της Καθαράς Δευτέρας

΄΄Σαρακουστή΄΄ στη Ν. Βύσσα

α) Ονομασία, γιορτές.

 

          Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή ή Σαρακοστή ή ΄΄Σαρακουστή΄΄ όπως τη λένε σε πολλά χωριά της ευρύτερης περιοχής της Ορεστιάδας, είναι μια περίοδος νηστείας και προετοιμασίας για τον ερχομό της Ανάστασης του Χριστού. Το όνομά της το πήρε από τις ΄΄τεσσαρόκοντα ΄΄(=σαράντα) ημέρες που διαρκεί η περίοδος της νηστείας, από την Καθαρά Δευτέρα ως την Κυριακή των Βαΐων.

ΟΙ ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗ Ν. ΒΥΣΣΑ ΤΑ ΠΑΛΙΟΤΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ

ΟΙ ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗ Ν. ΒΥΣΣΑ

ΤΑ ΠΑΛΙΟΤΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ

Ο καρνάβαλος που περιφέρεται σε πολλά μέρη της Ελλάδας,
 προσφέρει γλέντι, γέλιο και χαρά.

ΓΕΝΙΚΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ

ΟΝΟΜΑΣΙΑ- ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ

     Αποκριά (Απόκριες ή Αποκριές) χαρακτηρίζεται η περίοδος των τριών εβδομάδων πριν από την Καθαρά Δευτέρα, κατά την οποία επικρατεί το έθιμο του μασκαρέματος.  Ονομάστηκε έτσι γιατί συνηθίζεται να μην τρώνε κρέας οι Χριστιανοί, δηλαδή «να απέχουν από κρέας». Λέγεται και  Κυριακή της Τυροφάφου, γιατί την εβδομάδα αυτή τρώνε μόνο γαλακτοκομικά και όχι κρέας, για να προετοιμαστούν σιγά - σιγά για τη νηστεία της Σαρακοστής.

Η ΒΥΣΣΑ ΠΟΥ ΧΑΝΕΤΑΙ

Η ΒΥΣΣΑ ΠΟΥ ΧΑΝΕΤΑΙ

       Η Ν. Βύσσα, η ιστορική κωμόπολη της Θράκης, μέρα με την ημέρα  σβήνει σαν το κερί,  γεράζει  καθημερινά. Βλέπει τους ανθρώπους της να χάνονται. Το πένθιμο χτύπημα της καμπάνας είναι σε καθημερινή βάση, μερικές μάλιστα φορές και δυο τρεις φορές. Πόσοι και πόσοι άνθρωποι , γνωστοί μας και αγαπημένοι, δεν εγκατέλειψαν τα εγκόσμια, δεν τους χάσαμε, δεν του θρηνήσαμε!

  Μαζί με τους ανθρώπους χάνουμε ή χάσαμε και άψυχα αντικείμενα, που όμως τα αγαπούμε και τα νοσταλγούμε, γιατί ήταν άρρηκτα συνδεδεμένα με την καθημερινή ζωή ή και με τα οικεία και αγαπητά μας πρόσωπα.

Η ΘΡΑΚΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟ 1922

Η ΘΡΑΚΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟ 1922

Πώς χαρίστηκε η Ανατολική Θράκη στην Τουρκία το 1922

«28 Σεπτεμβρίου η Θρακική Καταστροφή»

Δυστυχία, θλίψη και πόνος από την Θρακική Καταστροφή.

Το μωρό όμως είναι σύμβολο της συνέχειας και της ελπίδας.

Εισαγωγή

        Η 14η Σεπτεμβρίου, είναι η επέτειος της καταστροφής της Μ. Ασίας – Ανατολικής Θράκης.

        Έχει ανακηρυχθεί ημέρα περισυλλογής και μνήμης των αξέχαστων πατρίδων της Ανατολής και των θυμάτων της Μικρασιατικής τραγωδίας 1914-1924, όπου τα αθεράπευτα τραύματα της γενιάς του πολέμου, της βίας, της αδικίας, του πόνου και του ξεριζωμού, μαζί με την μεγαλύτερη ακόμα αθεράπευτη ανθρώπινη, ψυχολογική καταστροφή μεταδίδονται από γενιά σε γενιά και σε όλες τις επόμενες γενιές, χωρίς τελειωμό, έτσι ώστε τέτοιες συμφορές να μην επαναληφθούν ποτέ πια !!

ΤΟ ΞΩΚΛΗΣΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ Ν. ΒΥΣΣΑΣ

ΤΟ ΞΩΚΛΗΣΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ  Ν. ΒΥΣΣΑΣ

          

Μικρό, απλό, απέριττο, στην κορυφή ενός λόφου, αγναντεύει πέρα στην καμπιά, προσφέροντας κουράγιο κι ελπίδα στους σκληρά  εργαζόμενους αγρότες της Ν.Βύσσας.

          

             Στη Ν. Βύσσα, στην ιστορική και  πανέμορφη ακριτική κωμόπολη της Θράκης, βρίσκεται ένα ταπεινό ξωκλήσι, το ξωκλήσι της Αγια-Παρασκευής. Θα μπορούσαμε να  πούμε ότι είναι το πιο ακριτικό ξωκλήσι της Ελλάδας, μιας και βρίσκεται σε απόσταση ενός περίπου χιλιομέτρου από τα χερσαία σύνορα της Ελλάδας με την Τουρκία.

          Κτίστηκε γύρω στο 1930 από πιστούς κατοίκους του χωριού, που με τον τρόπο αυτό θέλησαν να ευχαριστήσουν την Αγία Παρασκευή για τις ευεργεσίες που τους πρόσφερε και τις ελπίδες για το ευοίωνο μέλλον που τους υποσχόταν. Τα υλικά του κτισίματος απλά, πλίνθοι, πέτρα και ξύλο. Το μέγεθος μικρό, μόλις 3 επί 5 μέτρα περίπου.

           Η τοποθεσία επιβλητική, στην κορυφή ενός λόφου, αγναντεύει αγέρωχα προς τον καρπερό κάμπο της Ν. Βύσσας και προς τους πανύψηλους 4 μιναρέδες του τεμένους του Σελήμ της Αδριανούπολης.

ΝΕΑ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑ-Η ΒΟΡΕΙΟΤΕΡΗ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΝΕΑ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑ

Η ΒΟΡΕΙΟΤΕΡΗ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Γενική άποψη της Ν. Ορεστιάδας

 

            Η Νέα Ορεστιάδα είναι η νεότερη και η βορειότερη πόλη της Ελλάδας. Έχει ζωή μόλις 89 χρόνια και κτίσθηκε το 1923 από πρόσφυγες που εγκατέλειψαν την Αδριανούπολη και το Κάραγατς ύστερα από την ελληνοτουρκική συνθήκη της Λοζάνης (23.07.1923).Μπορεί να θεωρηθεί ως συνέχεια όχι μόνον του Κάραγατς, του οποίου σχεδόν όλοι οι κάτοικοι μεταφέρθηκαν στην Ν. Ορεστιάδα, αλλά και της Αδριανούπολης, από την οποία ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού εγκαταστάθηκε στη νέα πόλη που δημιουργήθηκε. Ψάχνοντας λοιπόν της ρίζες της Ν. Ορεστάδας, εκ των πραγμάτων οδηγούμαστε στους δύο αυτούς ιστορικούς τόπους, την Αδριανούπολη και το Κάραγατς.